Για το πως γράφτηκε το τραγούδι αυτό, η μεγαλύτερη επιτυχία της Ρένας Βλαχοπούλου δηλαδή αλλά και ο “Ύμνος του νησιού”, ο Κερκυραίος συνθέτης Γιώργος Κατσαρός έχει εκφραστεί πολλές φορές. Είτε σε τηλεοπτικές εκπομπές ή ακόμα και κατ’ ιδίαν σε παρέες Κερκυραίων που θα τον συναντήσουν στην πλατεία Λιστόν της Πόλης να χαλαρώνει στα όμορφα σημεία της. Είχα την τύχη να τον συναντήσω κι εγώ κάποια φορά στην αγαπημένη πλατεία μας και απλά τον ρώτησα να μάθω την ιστορία από τα χείλη του.
Κάποια στιγμή που ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα του έργου “Η Κόμισσα της Κέρκυρας”, έλειπε το τραγούδι των τίτλων και η Βλαχοπούλου, σε άψογα “κερκυρέικα” (φυσικά), ρωτούσε τον Κατσαρό…
“Ωρέ θα κάμουμε το τραγούδι; Θα πιάκει το ξημέρωμα!”.
Ο Κατσαρός της απάντησε χωρίς πολλά να αποταθεί στον Αλέκο Σακελλάριο που ήταν δίπλα. Κι εκείνος, με ένα πολύ φυσικό και ήρεμο ύφος, απλά ζήτησε να του δώσει η Βλαχοπούλου κάποια “κλειδιά”, για να φτιάξει στίχους. Κι όπου “κλειδιά”, κερκυραϊκές λέξεις, τοποθεσίες, κλπ.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα μικρό ταξίδι στην Κέρκυρα με πλούσιες εικόνες του νησιού… Παλαιοκαστρίτσα, Μπενίτσα, Καμάρες, Ποντικονήσι, καντούνια και φυσικά το ιδιωματικό άρθρο “τσι” (αντί τις) και από κει και μετά όλο το μεγαλείο κι η μαεστρία του Σακελλάριου στο στίχο, για ένα τραγούδι που εύστοχα ονομάστηκε “Κέρκυρα – Κέρκυρα”.
Πολύ γρήγορα οι Κερκυραίοι το αγάπησαν και όχι άδικα το ακούς παντού στο νησί, ακόμα και στα στέκια της νεολαίας σήμερα.
Η ταινία “Η Κόμισσα της Κέρκυρας” έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 7 Φεβρουαρίου 1972. Στοιχεία για την ταινία στο filmy.gr