Με τη μουσική που έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος για τη θεατρική παράσταση του Θεάτρου Πορεία, “Κόκκινα Φανάρια” (σ.σ. ανέβηκε αρχές του Μαρτίου του 1962, πιθανότατα 1 Μαρτίου, αφού στις 2 Μαρτίου 1962 υπάρχει κριτική της “Καθημερινής” για το έργο) έγινε γνωστός και αντιμετωπίστηκε από τους φιλότεχνους κύκλους ως το μεγάλο ταλέντο της μουσικής που αναδεικνυόταν, ενώ με τη μουσική που έγραψε για την ομώνυμη ταινία έγινε πλέον διάσημος αφού η δύναμη της εικόνας στη μεγάλη οθόνη έδινε πλέον το ισχυρό διαβατήριο της φήμης.
Ο Σταύρος Ξαρχάκος είχε έντονη παρουσία τα χρόνια 1961-1965 στον χώρο της μουσικής για το θέατρο. Η μουσική του για τη θεατρική παράσταση «Κόκκινα Φανάρια» δεν ήταν η πρώτη μουσική που ο συνθέτης έγραψε για το θέατρο αφού είχε προηγηθεί η μουσική του για τη θεατρική παράσταση «Το πάρτυ» που ήταν βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο της Βρετανίδας Τζέιν Άρντεν το οποίο ανέβηκε το 1961 στο Θέατρο Πορεία σε σκηνοθεσία Αλέξη Δαμιανού. Το 1962 ο Ξαρχάκος ήταν 23 ετών.
H μουσική καταγράφηκε σε επτάιντσο 45 στροφών extended play (EP) δισκάκι που κυκλοφόρησε το 1965 από τη δισκογραφική εταιρεία Columbia. Περιελάμβανε δυο τραγούδια, το ομώνυμο κομμάτι (που λεγόταν και “Καλντερίμι”) και το «Τι να την κάνης τη ζωή» σε στίχους Αλέκου Γαλανού (του σεναριογράφου, που μόνο σε αυτό το έργο του έτυχε να γράψει στίχους) ερμηνευμένα θαυμάσια από την Πόλυ Πάνου και τρία οργανικά, «Το τραγούδι της περασμένης μέρας» σε σόλο πιάνο, το «Ταξίμι» σε σόλο μπουζούκι και το «Φινάλε» από την ορχήστρα.
Πηγή: oanagnostis.gr