Ο Στέλιος Καζαντζίδης (Νέα Ιωνία, 29 Αυγούστου 1931 – Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 2001) ήταν διακεκριμένος τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός και δεξιοτέχνης μουσικός.
Υπήρξε μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές της ελληνικής μουσικής του 20ού αιώνα και καθιερώθηκε ως κορυφαία φωνή του λαϊκού τραγουδιού, θεωρούμενος από πολλούς μελετητές και κριτικούς ως ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της λαϊκής μουσικής στην Ελλάδα.
Τα φωνητικά του χαρίσματα αναγνωρίστηκαν όχι μόνο στον ελληνικό χώρο, αλλά και διεθνώς: μεταξύ εκείνων που εξήραν το μουσικό ταλέντο του.
Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ
Άλλος διαδικτυακός χώρος stelioskazantzidis.blogspot.com
Τα πρώτα τραγουδιστικά του πρότυπα ήταν κυρίως οι μεγάλοι εκπρόσωποι του ρεμπέτικου, με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και τον Τάκη Μπίνη να ασκούν την πιο άμεση επιρροή πάνω του. Επίσης εκδήλωνε ενδιαφέρον για το ελαφρό – ευρωπαϊκό – τραγούδι και τους τραγουδιστές της εποχής, όπως ο Νίκος Γούναρης και ο Τζίμης Μακούλης. Ο Τώνης Μαρούδας είχε αναφέρει πως αν ο Καζαντζίδης είχε ασχοληθεί με το ελαφρό τραγούδι, οι τραγουδιστές του είδους αυτού θα έμεναν άνεργοι.
Το 1952, ο Καζαντζίδης κάνει το δισκογραφικό ντεμπούτο του με ένα μποέμικο τραγούδι που είχε τον τίτλο «Για μπάνιο πάω» και ήταν γραμμένο για τον καύσωνα που επικρατούσε εκείνο το καλοκαίρι στην Αθήνα και το οποίο όμως δεν πήγε και πολύ καλά. Αλλά από τότε και μετά όλα άλλαξαν…
Ακολουθούν τραγούδια όπως «Ένας μάγκας στον Βοτανικό», «Δεν θέλω το κακό σου (οι βαλίτσες)», «Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα», «Απόψε φίλα με», «Η κοινωνία», «Γεντί κουλέ», «Εφυγες και που μ’ αφήνεις», «Γεια σου Περαία αθάνατε», «Άσπρο πουκάμισο», «Βαθιά στην θάλασσα θα πέσω», «Θεσσαλονίκη μου» κ.ά. που γίνονται μεγάλες επιτυχίες και το φαινόμενο «Καζαντζίδης» αρχίζει να κάνει την εμφάνισή του στο ελληνικό τραγούδι. Διαχρονικές θεωρούνται οι συνεργασίες του με Καλδάρα, Παπαϊωάννου, Τσιτσάνη, Δερβενιώτη, Κολοκοτρώνη, Χιώτη κ.ά.
Το Νοέμβριο του 1975 κυκλοφόρησε ο δίσκος σταθμός «Υπάρχω» ο οποίος σύμφωνα με δηλώσεις του συνθέτη του δίσκου Χρήστου Νικολόπουλου (στιχουργός ο Πυθαγόρας) έχει κάνει αναρίθμητες πωλήσεις. Ο Καζαντζίδης το 1979 ανέφερε περί τις 500.000 ενώ ο Λευτέρης Χαψιάδης το 1990 πως είχε ξεπεράσει το 1.000.000. Πριν και μετά το LP κυκλοφόρησαν και σαρανταπεντάρια με τραγούδια του δίσκου.
Δισκογραφία Discogs εδώ
Δισκογραφία GreeKdiscography.gr
Την περίοδο 1952-1959 κυκλοφόρησε περισσότερα από 300 δισκάκια στην Columbia.Ακολούθησαν την επόμενη δεκαετία αμέτρητες κυκλοφορίες δίσκων 78 ή 45 στροφών σε διάφορες ετικέτες. Παράλληλα με τους μικρούς δίσκους, τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησαν να κυκλοφορούν συλλογές τραγουδιών του σε «μεγάλους» δίσκους 33 στροφών.
Δισκογραφία στη Βικιπαίδεια εδώ
Τον Οκτώβριο του 1965 ο Καζαντζίδης με τον ποδοσφαιριστή Μίμη Παπαϊωάννου έφτασαν στη Γερμανία για συναυλίες. Η υποδοχή που τους επιφύλαξαν οι ομογενείς ήταν συγκινητική. Μαζί τους ο νεαρός -τότε- δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Χρήστος Νικολόπουλος. Την ίδια περίοδο ο Καζαντζίδης και ο Χρήστος Κολοκοτρώνης (μουσική και στίχους αντίστοιχα) δημιούργησαν τον Ύμνο της ΑΕΚ που ερμήνευσε ο Παπαϊωάννου: «Νικήστε, νικήστε».
Spotify Profile εδώ