Ίσως ξενίσει πολλούς ο υπότιτλος για τον Τάσο Γκρους, αλλά δεν είναι ούτε υπερβολή, ούτε «μπηχτή» για άλλους, ούτε καν χαρακτηρισμός λόγω μιας εκ των απόψεών του. Καταγράφει μέσα του ιστορικά αυτά που έχει βιώσει ο ίδιος τις περισσότερες φορές ή έχει διαπιστώσει μέσω τρίτων και άρα αυτά δεν συνιστούν φήμες.
Το «πορτρέτο» ενός τέτοιου ανθρώπου που ασχολείται με τη μουσική, θα πρέπει να ξεκινήσει να ξετυλίγεται με λίγο από… Πλάτωνα. Που έλεγε με στόμφο (κατά τας γραφάς):
«η μουσική είναι ένας ηθικός κανόνας».
Πολύ πρόσφατα εξάλλου ο ίδιος παραδέχτηκε σε συνέντευξή του ότι κάνει μουσική που αφορά στο πνεύμα του και στις αξίες του, στις αρχές του, και όχι με την εμπορική διάσταση του εγχειρήματος.
Στοιχεία για τον συνθέτη
Ο Τάσος Γκρους σπούδασε κλασική κιθάρα. Από την ηλικία των 15 χρόνων αρχίζει να γράφει μουσική σε στίχους γνωστών ποιητών. Και εξ όσων συζητήθηκαν για τις ανάγκες διαφόρων συνεντεύξεων, στην αρχή αυτό ήταν μια μονόπλευρη κατάσταση κι επιλογή, αφού η δυνατότητα να βρεθούν πηγές ήταν κυρίως τα σχολικά βιβλία της εποχής και της χώρας που ζούσε. Πηγαίνοντας στην Ιταλία το 1969 ως φοιτητής, αφ ‘ενός ζει την εποχή των αντιδράσεων για την δικτατορία που είχε επιβληθεί στην Ελλάδα και αφ’ ετέρου έχει τη δυνατότητα να μεγαλώσει το πεδίο έρευνάς του γύρω από την ποίηση, αφού στην Ιταλία πλέον έχει τη δυνατότητα να βρει υλικό.
Με τον τρόπο αυτόν ξεκινά να μελοποιεί πολλά ποιήματα Ελλήνων και ξένων δημιουργών, στην πιο απλή μορφή, καταγράφοντας σε κασετόφωνο. Και δε θα είναι λάθος να πούμε ότι αυτή η πρωτόλεια καταγραφή μουσικής επένδυσης για ορισμένα ποιήματα είναι η πρώτη, πριν αυτά δισκογραφηθούν αργότερα στην Ελλάδα. Πολύ γνωστά παραδείγματα στους περισσότερους «Η μπαλάντα του Κυρ-Μέντιου» του Κώστα Βάρναλη ή «Ο Μιχαλιός» του Κώστα Καρυωτάκη και ο «Αλέξης» του Γιάννη Ρίτσου.
Και τελικά φαίνεται πως πραγματικά, αρκετά χρόνια αφού ασχολήθηκε με την μελοποίηση ποιημάτων, έχει άποψη για την ποίηση (μη αμφισβητήσιμη προφανώς!). Και την εκφράζει στην ιστοσελίδα του (https://tasosgrous.gr).
«Στην αρχή της ανθρώπινης εξέλιξης ποίηση, χορός και μουσική ήταν ένα και το αυτό πράγμα. Ήταν η ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής να εκφράσει τα συναισθήματά της με κάθε τρόπο. Η τέχνη όμως είναι πρώτα απ’ όλα αντανάκλαση της κοινωνικής ζωής. Με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της κοινωνίας, η ανθρώπινη έκφραση διαφοροποιήθηκε και αναπτύχθηκε σε κάθε τομέα με αυτόνομη μορφή.
Στην πορεία αυτή, η ποίηση αποτελεί το ανώτερο σκαλοπάτι της ανθρώπινης έκφρασης. Μπορεί να θεωρηθεί μυσταγωγία και επικοινωνία με τον άναρθρο λόγο, αυτόματη κραυγή από τα βάθη της καρδιάς, έκρηξη ηφαιστείου.
Από την εποχή του Ομήρου μέχρι τις μέρες μας, ο λαός μας είχε την τύχη να εκφράζεται με τη φωνή μεγάλων ποιητών, που άνοιξαν δρόμους στην ανηφορική πορεία του ανθρώπου για την κατάκτηση της γνώσης και της αλήθειας. Είναι λογικό, λοιπόν, σ’ αυτόν τον τόπο η ποίηση να έχει επιδράσει σοβαρά στη διαμόρφωση και την ανέλιξη κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου. Η πραγματικότητα δυστυχώς δεν το επιβεβαιώνει.
Σε προσωπικό επίπεδο, η επαφή μου με την ποίηση καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα μου, αλλά και την πορεία μου στο χώρο της τέχνης, δεδομένου ότι για αντικειμενικούς λόγους αποτέλεσε από την εφηβική μου ηλικία την κυρία πηγή έμπνευσης και την πρώτη ύλη στην ενασχόλησή μου με την μουσική. Είναι λοιπόν για μένα το “αλάτι της ζωής”.
Μπορώ να συμπληρώσω μόνο ένα στοιχείο. Η ποίηση είναι το αρχαιότερο λογοτεχνικό είδος, αν σκεφτεί κανείς ότι η γραφή ακολούθησε τον λόγο (Εν αρχή ην …). Ο άνθρωπος πρώτα αισθάνθηκε, εκφράστηκε και κάποτε άρχισε να χαράσσει και τελικά να γράφει. Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα έχει την τύχη να λέει πως η ποίησή της ξεκινά από κάποιον Όμηρο, όταν άλλοι ακόμα δεν υπήρχαν στο χάρτη.
Η αρχή της μουσικής πορείας του συνθέτη
Το 1986 ξεκινά επίσημα η καλλιτεχνική του δραστηριότητα με τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ της Ιθάκης, όπου βραβεύεται με το πρώτο βραβείο Σύνθεσης. Το τραγούδι «Με μια παλιά φυσαρμόνικα» βραβεύεται συνολικά και για τους στίχους του Στέλιου Καραγιάννη, ένα τραγούδι που είχε ερμηνεύσει ο Στέλιος Παναγιωτίδης (επίσης βραβείο ερμηνείας).
Η πρώτη δισκογραφική παρουσία του Τάσου Γκρους γίνεται στο άλμπουμ του Αντώνη Καλογιάννη, με τον τίτλο «Τι ώρα να ‘ναι». Τότε γνωρίζει τον Γιάννη Κ. Ιωάννου που είναι ο ενορχηστρωτής του δίσκου και σε στίχους του Ηλία Κατσούλη, μελοποιεί το «Ένας πλανόδιος φωτογράφος». Κι όπως σημειώνει ο ίδιος σε συνέντευξή του στον Κώστα Προβατά στο www.mousikogramma.gr, (εδώ):
“Αυτό το τραγούδι ακόμα ακούγεται. Ένα άλμπουμ που παρατηρείται κι ένα λάθος, ότι στο τραγούδι δεύτερη φωνή κάνει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη που δεν αναφέρεται στο εξώφυλλο του δίσκου (για το τραγούδι αυτό)”.
Καθοριστική για την πορεία του ωστόσο, υπήρξε η ανάδειξη του τραγουδιού «Χαλκίδα» σε στίχους Ηλία Κατσούλη σε επιτυχία πρώτης γραμμής. Το τραγούδι αυτό ξεκίνησε συμμετέχοντας σε έναν κύκλο τραγουδιών με γενικό τίτλο «Λέξεις Μυστικές», που ενέκρινε και εξέδωσε στο ΣΕΙΡΙΟ ο Μάνος Χατζιδάκις, με τραγουδιστή τον Κωνσταντίνο Χατζημιχάλη. Στη συνέχεια, η οξυδέρκεια και η βαθιά γνώση του λαϊκού τραγουδιού οδήγησε τον Κώστα Χατζηδουλή να επιλέξει αυτό το τραγούδι και να το δώσει στον Μανώλη Λιδάκη για επανεκτέλεση. Αυτή η ερμηνεία απογείωσε το τραγούδι και το τοποθέτησε ανάμεσα στα λεγόμενα κλασικά τραγούδια του ελληνικού ρεπερτορίου.
Και σε αυτά να προσθέσουμε ακόμα ένα από τον Μανώλη Λιδάκη, το «Με τα φτερά του έρωτα» και πάλι σε στίχους του αείμνηστου Ηλία Κατσούλη.
Παρακάτω υπάρχει καταχωρημένη η δισκογραφία του Τάσου Γκρους, με ονόματα που είναι πολλά και σημαντικά. Το σημαντικό –κατά την άποψη και γνώση μου- είναι πως ένας συνθέτης της ελληνικής μουσικής ιστορίας καταφέρνει να αφήνει έργο-κληρονομιά χωρίς πολλές φανφάρες και φιοριτούρες, χωρίς θόρυβο και κυρίως ασπαζόμενος τις ηθικές του αξίες. Οι εμφανίσεις του σε μέσα επικοινωνίας δε θα πει κανείς ότι είναι πολλές, αλλά σε αυτές που εν τέλει θα τον βρούμε θα πει πράγματα πάντα που θα έχουν σχέση με τη νεολαία, με το τραγούδι, με την πρόοδο, με την τάση του να μαθαίνει από τα λάθη του, με την ελπίδα του για έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό μεταδίδει και στα τραγούδια του, άλλωστε μέρος σημαντικό από τη δισκογραφία του είναι πολιτικο-κοινωνικό. Ορμώμενο σε μεγάλο βαθμό και από τα ποιήματα που μελοποιεί.
Η δισκογραφία του Τάσου Γκρους
Το 1988 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τον γενικό τίτλο “ΜΟΡΦΕΣ”. Τραγουδούν Νένα Βενετσάνου, Γιάννης Γερογιάννης και Ανδρέας Μπονάτσος. Τα τραγούδια γράφτηκαν σε ποίηση του Γιώργου Μπασδέκη, Ηλία Τσέχου, Σαράντη Αλιβιζάτου, Στέλιου Καραγιάννη και Τάσου Γκρους – Μπέττυς Κομνηνού. Η ενορχήστρωση έγινε από τον Γιάννη Κ. Ιωάννου και το εικαστικό μέρος επιμελήθηκε ο Πέτρος Λεκαπηνός.
Το 1991 κυκλοφορεί σε παραγωγή του “ΣΕΙΡΙΟΥ”, εταιρείας του Μάνου Χατζιδάκι, ο δεύτερος προσωπικός δίσκος με γενικό τίτλο “ΛΕΞΕΙΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ”, με τραγουδιστή τον Κωνσταντίνο Χατζημιχάλη και ποιητές τους Ηλία Κατσούλη, Ηλία Τσέχο, Μπέττυ Κομνηνού και Βαγγέλη Κάσσο. Η ενορχήστρωση έγινε από τους Θόδωρο Αναστασίου και Κώστα Καραγιάννη και το εξώφυλλο από τον Δημήτρη Απέρη.
Το 1994 κυκλοφορεί ο τρίτος προσωπικός δίσκος με τίτλο “ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΡΟΥΧΑ” και τραγουδίστρια τη Βούλα Σαββίδη. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον Ηλία Κατσούλη, Θοδωρή Γκόνη, Οδυσσέα Ιωάννου και Γιάννη Τσατσόπουλο. Την ενορχήστρωση έκανε ο Γιάννης Κ. Ιωάννου. Το εξώφυλλο είναι του Δημήτρη Κοιλαλούς, η παραγωγή είναι του Δημήτρη Χατζόπουλου.
Το 1995 κυκλοφορεί ο δίσκος του Μανώλη Λιδάκη “4 ΚΥΚΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ”. Ο κύκλος με τον τίτλο “ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”, ανήκει στον συνθέτη Τάσο Γκρους. Είναι τραγούδια σε στίχους του Ηλία Κατσούλη, του Θοδωρή Γκόνη και του Τάσου Γκρους. Η ενορχήστρωση έγινε από τον Θύμιο Παπαδόπουλο.
Το 1997 ηχογραφεί με την Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής της ΕΡΤ ένα έργο του σε ποίηση Πωλ Ελυάρ, Πάμπλο Νερούδα, Ιωάννη Βηλαρά, Θανάση Βενέτη, Βαγγέλη Κάσσου και Ηλία Κατσούλη. Τραγουδούν η Αργυρώ Καπαρού και η Καλλιόπη Βέττα. Η ενορχήστρωση είναι του Γιάννη Κ. Ιωάννου. Την ίδια χρονιά γράφει την μουσική στο θεατρικό έργο του Νίκου Καμτσή “ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ – ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΡΥΠΟΔΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΧΟΝΔΡΟΚΕΦΑΛΟΥΣ”, που βασίστηκε στο 2ο Κεφάλαιο του φημισμένου βιβλίου του Τζόναθαν Σουίφτ “ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ” και ανέβηκε από το Δημοτικό Θέατρο Κομοτηνής.
Το 1998 εκδίδεται ο τέταρτος προσωπικός του δίσκος με τον γενικό τίτλο “ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ”, με βασικό τραγουδιστή τον Μιχάλη Δημητριάδη και τη συμμετοχή σε ένα τραγούδι της Αργυρώς Καπαρού. Οι στίχοι των τραγουδιών ανήκουν στον Μάνο Ελευθερίου, την Λίνα Νικολακοπούλου, τον Ηλία Κατσούλη, τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου και τον Γιώργο Μιράνα. Το εικαστικό μέρος ανήκει στην Αλεξία Γκρους.
Το 1999 γράφει τη μουσική για το τελεφίλμ “ΔΙΠΛΗ ΜΙΣΘΩΣΗ”.
Το 2000 κυκλοφορεί βιβλίο – cd από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών βιβλιοπωλών με την παρουσίαση των Ελλήνων Ποιητών της περιόδου 1945-2000 με τον γενικό τίτλο “Η ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ”. Το βιβλίο – cd εκδόθηκε με την ευκαιρία του αφιερώματος στην έκθεση βιβλίου στη Γερμανία για την ποίηση στην Ελλάδα. Η μουσική που συνοδεύει την διήγηση ιστορικών γεγονότων στη χώρα μας γράφτηκε από τον Τάσο Γκρους.
Τον ίδιο χρόνο συμμετέχει ως συνθέτης με 5 τραγούδια στον προσωπικό δίσκο της Αργυρώς Καπαρού, «ΜΕΤΑΞΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ». Και θα πρέπει να σημειωθεί εδώ το καταπληκτικό τραγούδι που ερμήνευσε σε αυτό το άλμπουμ η ερμηνεύτρια, «Ο μπάρμπας μου ο Παναγής». Πρόκειται για στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου που εξασφάλισε η Αργυρώ Καπαρού από την εγγονή της στιχουργού, τη Ρέα Μανέλη και μελοποίησε ο Τάσος Γκρους.
Το 2003 κυκλοφορεί το βιβλίο της Ανθούλας Αθανασιάδου “ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ”, που περιέχει cd με 10 τραγούδια σε στίχους Ανθούλας Αθανασιάδου και μουσική Τάσου Γκρους. Τραγουδούν Κρίστη Στασινοπούλου, Λιζέτα Καλημέρη, Αργυρώ Καπαρού, Κώστας Μάντζιος, Δανάη Παπαδοπούλου, Ζάχος Χατζηλούκας και μικρή χορωδία από μαθήτριες του Μουσικού Λυκείου Παλλήνης.
Το 2005 συμμετέχει ως συνθέτης σε 3 τραγούδια στο άλμπουμ του Θοδωρή Καρέλλα «ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ».
Το 2006 συμμετέχει ως συνθέτης σε 1 τραγούδι στο άλμπουμ σε στίχους Λευτέρη Παπαδοόπουλου «ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΡΟΔΙ», που κυκλοφόρησε από την εταιρεία «Καμπανάκι» της Universal, που είχαν ιδρύσει ο Γιώργος Νταλάρας και ο Μιχάλης Κουμπιός. Πρόκειται για το «ΕΦΥΓΕΣ ΟΛΟΓΥΜΝΗ» που ερμήνευσαν μαζί οι Γιώργος Νταλάρας, Δημήτρης Μητροπάνος και Πασχάλης Τερζής.
Το 2010 ιδρύει μαζί με τον γιο του Γιώργο Γκρους την εταιρεία δίσκων με την επωνυμία «Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΓΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ». Η εταιρεία σταμάτησε τις δραστηριότητες τον Δεκέμβρη του 2017 με τον θάνατο του ιδρυτή της Γιώργου Γκρους.
Το 2011 κυκλοφορεί από την ιδρυθείσα εταιρεία η πρώτη δισκογραφική παραγωγή της σε ποίηση Μπέρτολτ Μπρεχτ και μουσική του Τάσου Γκρους, με γενικό τίτλο “ΓΕΝΙΕΣ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΕΣ”. Τραγουδούν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Καλλιόπη Βέττα, η Μαρία Παπαγιαννάκη-Κόμη, η παιδική χορωδία Ελληνικού Ωδείου (Παράρτ. Πειραιά) και ο Τάσος Γκρους. Αφηγητές είναι η Μάνια Παπαδημητρίου, ο Ανδρέας Μαυραγάνης, η Νάντια Βαλαβάνη και ο Τάσος Γκρους. Την ενορχήστρωση, την οργάνωση και εκτέλεση της παραγωγής την έκανε ο Γιάννης Κ. Ιωάννου και η Αλέξια Γκρους τα εικαστικά.
Το 2014 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος από την εταιρεία Κόκκινος Γάτος και ο έκτος προσωπικός δίσκος του Τάσου Γκρους, με γενικό τίτλο “ΦΥΛΑΞΟΥ. ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΖΟΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ”, σε στίχους Ιωάννη Πανουτσόπουλου. Ο ίδιος γράφει και τους μύθους που συνοδεύουν τα τραγούδια. Τραγουδούν: Φωτεινή Βελετσιώτου, Καλλιόπη Βέττα και ο Τάσος Γκρους. Την ενορχήστρωση, οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής έκανε ο Γιάννης Κ. Ιωάννου και την εικονογράφηση ο Βαγγέλης Χερουβείμ.
Το 2017 συμμετέχει ως συνθέτης σε 3 τραγούδια στον πολυσυλλεκτικό προσωπικό άλμπουμ του στιχουργού Βαγγέλη Βελώνια «ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΧΡΩΜΑ».
12 Δεκέμβρη 2018. Στη μνήμη του πρωτότοκου γιου του Γιώργου εκδίδει την έβδομη προσωπική του εργασία με τον γενικό τίτλο “Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ”, σε ποίηση σπουδαίων Ελλήνων και ξένων ποιητών: Βαγγέλης Βελώνιας, Θανάσης Βενέτης, Ιωάννης Βηλαράς, Θοδωρής Γκόνης, Γκύντερ Γκρας, Ηλίας Γκρης, Πωλ Ελυάρ, Βαγγέλης Κάσσος, Ηλίας Κατσούλης, Γιώργος Μπασδέκης, Πάμπλο Νερούδα, Ιωάννης Πανουτσόπουλος, Alice Tori και Ηλίας Τσέχος. Τραγουδούν: Φωτεινή Βελετσιώτου, Καλλιόπη Βέττα, Τάσος Γκρους, Παντελής Θαλασσινός, Αργυρώ Καπαρού, Αλέξανδρος Καψοκαβάδης, Γιώργος Μεράντζας, Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Παλαμίδας, Μάρθα Φριντζήλα. Απαγγέλει ο Βαγγέλης Βελώνιας. Η ενορχήστρωση έγινε από τους Νίκο Βελώνια, Γιάννης Κ. Ιωάννου, Γιώργο Νταλάρα και από τον Αλέξανδρο Καψοκαβάδη. Τα εικαστικά έγιναν από την Αλέξια Γκρους.
Το 2020 κυκλοφορεί από τον Μετρονόμο ο όγδοος προσωπικός του δίσκος σε στίχους Μαρίας Λαλιώτη και τον γενικό τίτλο “ΤΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ”. Τραγουδούν Μανώλης Μητσιάς, Αργυρώ Καπαρού, Ελένη Νόνη, Ανδρέας Σμυρνάκης και η Χρυσούλα Κεχαγιόγλου. Την εικονογράφηση έχει επιμεληθεί ο Ηλίας Λαλιώτης και την ενορχήστρωση ο Νίκος Βελώνιας.
Το 2022 κυκλοφορεί από τον Μετρονόμο σε στίχους Βαγγέλη Βελώνια και Μαρίας Τσιμικλή με ερμηνεύτρια τη Βούλα Σαββίδη ο ένατος προσωπικός του δίσκος με τίτλο “ΤΟ ΕΡΓΟ”. Η ερμηνεύτρια έχει γράψει και τους στίχους σε ένα από τα τραγούδια του άλμπουμ, που στο σύνολό του ήταν με συνθέσεις του Τάσου Γκρους και ενορχήστρωση του Νίκου Βελώνια.
Το 2023 κυκλοφορεί από τον Μετρονόμο το άλμπουμ «Κι όλα είν’ αλλιώς» σε στίχους της Μαρίας Τσιμικλή και αυτή είναι η δέκατη πλέον ολοκληρωμένη δουλειά του Τάσου Γκρους. Εκεί ερμήνευσαν η Αργυρώ Καπαρού, η Βιολέτα Ίκαρη, η Μόρφω Τσαϊρέλη και η Κατερίνα Σιάπαντα, την ενορχήστρωση έχει κάνει ο Νίκος Βελώνιας.
Το 2024 έρχεται στην κυκλοφορία από τις εκδόσεις Μετρονόμος το άλμπουμ «Οι ρίζες του κόσμου, 1970-1974 Τραγούδια ενάντια στη δικτατορία». Κι αυτό είναι ένας στόχος ζωής, αφού ο Τάσος Γκρους μελοποίησε αυτά τα ποιήματα την περίοδο που βρισκόταν στην Ιταλία, την εποχή της δικτατορίας, σαν φοιτητής. Η ενδέκατη ολοκληρωμένη προσωπική του δουλειά, περιλαμβάνει ποιήματα του Βάρναλη, του Ρίτσου κι από ένα των Καρυωτάκη, Χικμέτ και Νερούντα, τα οποία ενορχήστρωσε ο Αλέξανδρος Καψοκαβάδης. Ερμηνεύουν ο συνθέτης, ο Αλέξανδρος Καψοκαβάδης και η Αργυρώ Καπαρού. Τα εξαιρετικά εικαστικά και εδώ τα είχε αναλάβει η Αλέξια Γκρους. Στο σημείωμα του συνθέτη που βρίσκεται μέσα στο βιβλιαράκι του CD θα διαβάσουμε πως το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου γιου του Γιώργου Γκρους.
Και προς τα τέλη του 2024, τον Νοέμβριο, κυκλοφορεί ο νέος δίσκος της Βιολέτας Ίκαρη με δέκα συνθέσεις του Τάσου Γκρους, σε στίχους του αείμνηστου Ηλία Κατσούλη. Το άλμπουμ έχει τον τίτλο «Σαν ένα βίντεο κλιπ» και κυκλοφόρησε από την Walnut Entertainment Greece αρχικά ψηφιακά, με στόχο το 2025 να κυκλοφορήσει και σε περιορισμένο αριθμό βινυλίων.
Μια τριλογία που ίσως… διευρυνθεί
Ο συνθέτης έχει ξεκινήσει από το 2010 να «μαζεύει» όλα εκείνα που έφτιαξε κάποιες δύσκολες και σκοτεινές εποχές, έξω από την πατρίδα του, αλλά μέσα στον κόσμο της πολιτικής ποίησης, της κοινωνικής ρίμας και της ελεύθερης σκέψης. Τότε ήρθαν οι «Γενιές σημαδεμένες», μελοποιήσεις σε ποιήματα του Μπρεχτ, όντας η έναρξη και το πρώτο μέρος μιας μουσικής τριλογίας που είχε στο μυαλό του ο Τάσος Γκρους. Μετά από αρκετά χρόνια η αλήθεια είναι, το 2024, έρχεται το δεύτερο μέρος της, που είναι το άλμπουμ «Οι ρίζες του κόσμου, 1970-1974 Τραγούδια ενάντια στη δικτατορία». Και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι στο δρόμο της ολοκλήρωσης το τρίτο μέρος της μουσικής τριλογίας, που αφορά στο έργο του Γιάννη Ρίτσου «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», το οποίο θα κυκλοφορήσει αρκετά σύντομα. Επίσης, κάποιες ώριμες σκέψεις του συνθέτη είναι να ολοκληρώσει με ένα τέταρτο μέρος, σε επόμενο στάδιο, που θα αφορά την Μεταπολίτευση στην Ελλάδα.
Τάσος Γκρους – Trivia
- Γεννήθηκε το 1951 στου Γκύζη όπου ακόμα διαμένει, ωστόσο σε άλλο πλέον σημείο από το αρχικό πατρικό του.
- Έχει γράψει και έχουν κυκλοφορήσει σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών πολυάριθμα τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν και επιτυχίες.
- Στο Φεστιβάλ Ιθάκης το 1986 που βραβεύτηκε, πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο ποιητής Δημήτρης Χριστοδούλου, με τον οποίο συνεργάστηκαν στο τραγούδι «Δυο φεγγάρια» στον πλατινένιο δίσκο του Μανώλη Λιδάκη «Καράβι απόψε το φιλί» του 1992.
- Ο Τάσος Γκρους ξεκίνησε να δουλεύει στο Υπουργείο Γεωργίας στη Χαλκίδα, με ειδικότητα ιχθυολόγου. Αργότερα η τύχη έφερε η μεγάλη του μουσική επιτυχία να λέγεται «Χαλκίδα».
- Η μεγάλη επιτυχία που γνώρισε το τραγούδι «Χαλκίδα», αφορούσε στην ερμηνεία του Μανώλη Λιδάκη το 1992 και δισκογραφήθηκε συνολικά σε 3 άλμπουμς του καλλιτέχνη, εννοείται και σε κατοπινές του συλλογές. Η πρώτη ερμηνεία όμως ανήκει στον Κωνσταντίνο Χατζημιχάλη στις «Λέξεις μυστικές» στον Σείριο του Μάνου Χατζιδάκι, ενώ εμφανίστηκε συνολικά 4 φορές. Μία άλλη αφορούσε στη συλλογή του Σείριου «Το μαγικό χαλί» το 1997 και άλλες δύο στις συλλογές που κυκλοφόρησαν κατά καιρούς με την γενική ονομασία «Στου τραγουδιού την όχθη».
- Μινώταυρος είναι ένα “αγωνιστικό” αντιδικτατορικό ψευδώνυμο που αρέσει στον συνθέτη να χρησιμοποιεί. Του το “κόλλησαν” οι σύντροφοί του, Έλληνες φοιτητές στην Ιταλία, την περίοδο της δικτατορίας που σπούδαζε εκεί.
- Η Αργυρώ Καπαρού πρωτοεμφανίζεται δισκογραφικά το 1998, ντουέτο με τον Μιχάλη Δημητριάδη, στο τραγούδι του Τάσου Γκρους και του Ηλία Κατσούλη «Λουλουδάκι του χειμώνα», από το άλμπουμ «Του πόθου και του πάθους».
- Στην καταγεγραμμένη ελληνική δισκογραφία (στοιχεία Πέτρος Δραγουμάνος), ο Τάσος Γκρους έχει συνεργαστεί (μέχρι το 2024) με 28 στιχουργούς και ποιητές / ποιήτριες. Ο ίδιος έχει ερμηνεύσει δημιουργίες των 6 από αυτούς. Από την ίδια πηγή σημειώνουμε τη συνεργασία του με 47 ερμηνευτές / ερμηνεύτριες. Επίσης, καταγράφεται ότι με 5 από τους παραπάνω έχει συνεργαστεί και ως στιχουργός σε 7 τραγούδια (τα 5 αφορούν το άλμπουμ «Γενιές Σημαδεμένες»).
- Ο συνθέτης έχει γράψει και μια νουβέλα με τίτλο «Το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι», που υπάρχει στην ιστοσελίδα του (https://tasosgrous.gr) και δεν έχει εκδοθεί.
- Με τον ίδιο τρόπο, στην ιστοσελίδα του (https://tasosgrous.gr) υπάρχουν 14 ερωτικά ποιήματα γραμμένα από τον ίδιο. Ταυτόχρονα υπάρχουν και τρία στιχουργήματα δικά του που έχουν ήδη μελοποιηθεί και έχουν μπει σε άλμπουμς (Μορφές, 4 κύκλοι τραγουδιών, Γενιές σημαδεμένες).
- Όπως έχει δηλώσει σε τηλεοπτική του συνέντευξη, πιστεύει πάντα στον άνθρωπο και στην εξέλιξή του.