Ο Γιάννης Ρίτσος ήταν Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1909 στη Μονεμβασιά Λακωνίας – Έφυγε από τη ζωή στις 11 Νοεμβρίου 1990 στην Αθήνα.
Η ποίησή του απαγορεύτηκε κατά καιρούς στην Ελλάδα λόγω του αριστερού της περιεχομένου. Ενώ δεν του άρεσε να θεωρείται πολιτικός ποιητής , έχει χαρακτηριστεί ως «ο μεγάλος ποιητής της ελληνικής αριστεράς». Προτάθηκε ανεπιτυχώς εννέα φορές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Το 1975, του απονεμήθηκε τιμητικός διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και τιμήθηκε με το μεγάλο γαλλικό βραβείο ποίησης “Alfred de Vigny”. Την επόμενη χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο ειρήνης “Λένιν” στη Μόσχα. Τα επόμενα χρόνια τιμήθηκε με βραβεία σε διάφορα ξένα πανεπιστήμια: Μπέρμιγχαμ (1978), Καρλ Μαρξ της Λειψίας (1984) και τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1987). Το 1986 του απονεμήθηκε το βραβείο “Ποιητής της Διεθνούς Ειρήνης” του ΟΗΕ.
Υπήρξε θείος του Γιάννη Γλέζου και της Δέσποινας Γλέζου.
Εκτενές αφιέρωμα στην ιστοσελίδα του Κέντρου Νεοελληνικής Γλώσσας greek-language.gr
Προσωπική ιστοσελίδα εδώ
Οι μελοποιήσεις αρκετών έργων του θεωρούνται για την ελληνική μουσική και δισκογραφία εξαιρετικά σημαντικές, παράλληλα αποδεκτές στον περισσότερο κόσμο, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Σημαντικότερα έργα του, αρχικά ο “Επιτάφιος” που μελοποίησε το 1960 ο Μίκης Θεοδωράκης, με αυτό ουσιαστικά μπήκε το όνομα του στη δισκογραφία, το “Καπνισμένο τσουκάλι” του Χρήστου Λεοντή, τα “Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας” και πάλι του Θεοδωράκη, φυσικά η “Ρωμιοσύνη” και πλήθος άλλων που τον κατατάσσουν πάρα πολύ ψηλά, όσο αφορά στην προσφορά του και σε αυτόν τον τομέα.
Εργογραφία / Δισκογραφία του Γιάννη Ρίτσου στην προσωπική του ιστοσελίδα εδώ
Δισκογραφία Discogs εδώ