Έρχεται στη ζωή ο Wolfgang Amadeus Mozart (1756)

Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (γερμανικά: Wolfgang Amadeus Mozart, Σάλτσμπουργκ, 27 Ιανουαρίου 1756 – Βιέννη, 5 Δεκεμβρίου 1791) ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασικής μουσικής. Μαζί με τον Γιόζεφ Χάυντν, τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και τον Φραντς Σούμπερτ αποτελούν τους σημαντικότερους εκπροσώπους του λεγόμενου βιεννέζικου κλασικισμού, του κλασικισμού και της λεγόμενης «Πρώτης Σχολής της Βιέννης». Συνέθεσε πάνω από 600 έργα, μουσική δωματίου, συμφωνική και εκκλησιαστική μουσική, καθώς και μικρότερες συνθέσεις: παραλλαγές, φαντασίες, σονάτες, άριες κ.ά.

Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ

Ο σπουδαίος αυτός συνθέτης ενέπνευσε πολλές δημιουργίες σε όλες τις τέχνες, θέατρο, κινηματογράφο, λογοτεχνία, όπως και τη μουσική. Για τη μουσική να αναφέρουμε:

  • Το “Rock Me Amadeus” (1985) είναι ένα τραγούδι του Αυστριακού μουσικού Φάλκο από το άλμπουμ του Falco 3 που ήταν αποτέλεσμα έμπνευσης από την ταινία Αμαντέους του Μίλος Φόρμαν.
  • Το τραγούδι “Πόση απονιά” του Κώστα Χατζή από τον δίσκο Μουσική ιεροσυλία (1996) είναι βασισμένο στη μουσική της “Σονάτας για πιάνο No. 11”.
  • Το τραγούδι “Travel” του ολλανδικού συγκροτήματος The Gathering από το άλμπουμ τους How to Measure a Planet? (1998) είναι γραμμένο για τον Μότσαρτ.
  • Το τραγούδι “Lacrymosa” των Evanescence από το άλμπουμ The Open Door (2006) περιέχει τμήματα από το ημιτελές Ρέκβιεμ (1791) του Μότσαρτ.
  • Ο Μότσαρτ αναφέρεται στο τραγούδι “Έχω ένα όνειρο και εγώ” (ελληνική μεταγλώττιση του “I’ve got a dream”) από την ταινία κινουμένων σχεδίων Μαλλιά κουβάρια (2010)

Και ίσως το σπουδαιότερο όλων για την ελληνική δισκογραφία και ιστορία (μαζί με την “Πόση απονιά” του Χατζή) είναι το περίφημο “Χασάπικο ’40” του Μάνου Χατζιδάκι, στο άλμπουμ «Της γης το χρυσάφι». Το “Χασάπικο ’40” είναι ένα αντίγραφο του πρώτου μέρους «Molto allegro». Από την περίφημη τετραμερή Συμφωνία αρ. 40, Κ.550 του Mozart (1788). Ο Χατζιδάκις, απαντώντας σε επικριτικά σχόλια για την αντιγραφή την εποχή εκείνη, είπε την (ιστορική πια) ατάκα:

«Οι ατάλαντοι μιμούνται, οι ταλαντούχοι κλέβουν”.