Ο Γιώργος Σεφέρης (πραγματικό όνομα: Γεώργιος Σεφεριάδης, Σμύρνη, 29 Φεβρουαρίου 1900 – Αθήνα, 20 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν διπλωμάτης και ποιητής και ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και εκ των δύο μοναδικών Ελλήνων βραβευμένων με Νόμπελ, μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη (Νόμπελ Λογοτεχνίας).
Σύμφωνα με τα αρχεία της επιτροπής, ο Σεφέρης προτάθηκε επίσημα το 1963 από τον συγγραφέα και μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας, Έιβιντ Γιόνσον, ενώ είχε προταθεί άλλες τρεις φορές (1955, 1961 και 1962).
Στις 22 Ιουλίου 1971 εισήχθη στον Ευαγγελισμό με συμπτώματα έλκους, το οποίο τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Πέθανε την Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Δύο μέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του, η οποία εξελίχθηκε σε σιωπηρή πορεία κατά της δικτατορίας.
Στη νεκρώσιμη πομπή προς το Α’ Νεκροταφείο, μπροστά στην Πύλη του Αδριανού, το πλήθος σταματά την κυκλοφορία και αρχίζει να τραγουδά το απαγορευμένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Σεφέρη Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό). Στις 23 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύεται στην εφημερίδα Το Βήμα, το τελευταίο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη Επί Ασπαλάθων, που έγραψε στις 31 Μαρτίου 1971 και αποτελεί μία ακόμη καταγγελία κατά της δικτατορίας.
Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ
Το πιο γνωστό μελοποιημένο έργο του σπουδαίου ποιητή μας, είναι σίγουρα από τον Μίκη Θεοδωράκη τα “Επιφάνια”. Εκεί ακούμε την “Άρνηση” (Στο περιγιάλι το κρυφό), το “Κράτησα τη ζωή μου”, τα “Άνθη της πέτρας” και το “Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές”. Η “Άρνηση” πέρασε κι από ένα ιστορικό συμβάν, πέραν της αγάπης του κόσμου. Η αρχική εκτέλεση από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση δεν περιείχε εκφραστικά την… άνω τελεία, αφού ο ποιητής ήθελε μια παύση μετά τη φράση “Πήραμε τη ζωή μας” και να συνεχίζει η λέξη “Λάθος” μόνη της για να ολοκληρωθεί το νόημα του “κάναμε λάθος”… Ο Θεοδωράκης κράτησε αυτήν την εκδοχή με τον Μπιθικώτση, αυτήν άλλωστε ακόμα και σήμερα τραγουδάμε όλοι, αυτήν ξέρουμε, ωστόσο για το χατήρι του Σεφέρη έκανε άλλη μια ηχογράφηση με τον ηθοποιό και τενόρο Γιώργο Μούτσιο αυτή τη φορά (και άλλη ενορχήστρωση), που πληρούσε τον τρόπο ερμηνείας που επιθυμούσε ο ποιητής.
Υπήρξαν κι άλλα ποιήματα που μελοποιήθηκαν από κορυφαίους Έλληνες συνθέτες στην πορεία, Θάνος Μικρούτσικος, Δήμος Μούτσης, Ηλίας Ανδριόπουλος, Γιάννης Μαρκόπουλος, Αργύρης Κουνάδης, Σταύρος Κουγιουμτζής, κ.α.
Δισκογραφία Discogs εδώ