Πέντε χρόνια μετά την προβολή της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας με κινούμενα σχέδια που υλοποιήθηκε από την ομώνυμη εταιρεία του Γουώλτ Ντίσνεϋ, Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι το 1937, ο Έλληνας σκιτσογράφος Σταμάτης Πολενάκης σχεδιάζει την πρώτη ελληνική ασπρόμαυρη ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους με τίτλο Ο Ντούτσε Αφηγείται (6.5 λεπτών, ασπρόμαυρη). Η παραγωγή ξεκίνησε τον χειμώνα του 1942 στη Σίφνο, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η ταινία κινηματογραφήθηκε μερικά χρόνια αργότερα, το 1945, με τη βοήθεια των Πρόδρομου Μεραβίδη και Θανάση Παπαδούκα, που την κινηματογράφησαν στα κινηματογραφικά εργαστήρια που είχε ιδρύσει ο πατέρας του πρώτου, Δημήτρης Μεραβίδης, στην οδό Πανεπιστημίου 56, όπου σήμερα βρίσκεται ο κινηματογράφος “Ιντεάλ”.
Επρόκειτο για σάτιρα των γεγονότων από την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940, με τον Μπενίτο Μουσολίνι να προσπαθεί μάταια να “γράψει στην ιστορία” την ήττα του από τους Έλληνες ως νίκη. Η μουσική επιμελήθηκε από τον μουσικοσυνθέτη Ανδρέα Πόγγη και τον μαέστρο Μηνά Πορτοκάλη. Η ταινία χάθηκε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και το 1980 βρέθηκε ένα αρνητικό της και αποκαταστάθηκε.
Η ταινία αυτή είναι η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων, γεγονός που αναφέρεται και στους τίτλους αρχής:
Ἡ μικρή αὐτή ταινία τύπου “Μίκυ-Μάους” εἶναι ἠ πρώτη τοῦ εἴδους της πού γυρίσθηκε στήν Ἐλλάδα. Γι’ αὐτό παρακαλοῦμεν τό 1ον Κοινόν νά κρίνη ἐπιεικῶς τήν προσπάθειάν μας αὐτήν.
Δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, ο Γιάννης Ρουσσόπουλος δημιούργησε την ταινία Σιγά τους Κεραυνούς σε σκηνοθεσία Παύλου Βαλασάκη όπου εκτυλίσσονται με κωμικό τρόπο οι δράσεις και συγκρούσεις των θεών του Ολύμπου, η οποία προβλήθηκε στον κινηματογράφο “Σινεάκ” το ίδιο έτος.