Φεύγει από τη ζωή ο στιχουργός Κώστας Μάνεσης (2002)

Ο  Κώστας Μάνεσης, ο στιχουργός του λαϊκού αλλά και του Ελαφρού τραγουδιού, δημοσιογράφος και εκδότης γεννήθηκε στην Αθήνα 1 Απριλίου 1914 και απεβίωσε 25 Φεβρουαρίου 2002. Ξεκίνησε να γράφει στίχους το 1930 και συνέχισε αδιάκοπα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ΄60. Πολυγραφότατος σαν τραγουδοποιός, έγραψε στίχους για λαϊκά, ρεμπέτικα, αλλά και ελαφρά τραγούδια.

Συνεργάστηκε με πολλούς συνθέτες και τραγουδιστές, μεταξύ των οποίων οι Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Καπλάνης, Λαύκας, Χατζηχρήστος, Χιώτης, Καλδάρας, Σουγιούλ, Μουζάκη, Γούναρης, Παγιουμτζής, Περπινιάδης, Στρατηγοπούλου κ ά. Ο Κώστας Μάνεσης έχει ένα τεράστιο όγκο δουλειάς και έναν αρκετά σημαντικό αριθμό επιτυχιών, από τις οποίες μερικές υπήρξαν μεγάλες.

Υπήρξε και συγγραφέας επιθεωρήσεων σε συνεργασία με τον επίσης στιχουργό και συγγραφέα Κρέοντα Ρηγόπουλο, με τον οποίο έγραψε και αρκετά τραγούδια.

Παράλληλα υπήρξε και δημοσιογράφος και εκδότης δύο περιοδικών, το «Μοντέρνο Τραγούδι» και «Το καινούριο Τραγούδι». Από τις στήλες των περιοδικών του παρουσίασε βιογραφικά σημειώματα και έκανε γνωστούς στο κοινό όλους τους καλλιτέχνες της εποχής.

Έκανε σοβαρό αγώνα για τα προβλήματα του χώρου, προασπίζοντας τα συμφέροντα του κλάδου του, άλλοτε παροτρύνοντας τους συναδέλφους του στιχουργούς να δίνουν στίχους στους λαϊκούς συνθέτες και άλλοτε επέκρινε τις δισκογραφικές εταιρείες που προωθούν τις ξένες επιτυχίες, αδικώντας το ελληνικό τραγούδι και αποδυναμώνοντας και τη δική τους επαγγελματική και καλλιτεχνική προσφορά με το να προσαρμόζουν ελληνικούς στίχους πάνω σε ξένες μελωδίες.

Μεγάλες του επιτυχίες: Πέντε Έλληνες στον Άδη, Αραμπάς περνά, Ένας αλήτης πέθανε, Πως θα περάσει η βραδιά,  Άλλα μου λεν τα μάτια σου, Μοδιστρούλα, Μάνα μου γιατί με γέννησες, Ας μην ξημέρωνε ποτέ, Ήρθες σαν όνειρο, Τα φύλλα κιτρινίσανε, Για τις γυναίκες ζούμε όλοι, Τι σου ‘κανα και μ’ εγκατέλειψες κ ά.

Πηγή: Protasis Music

Aπό θεατρική ανάγκη ο Kώστας Mάνεσης “αναγκάζεται” να γράψει, με τη συνεργασία του Kρέοντα Pηγόπουλου, το πρώτο του τραγούδι. Έχει τον τίτλο “Aυτή δακρύζει κι αυτός γελά”, που μελοποίησε ο Άγγελος Mαρτίνος και κυκλοφόρησε σε δίσκους (και παρτιτούρες) το 1934, με ερμηνευτή τον Δημήτρη Φιλιππόπουλο, που ήταν ψάλτης στην εκκλησία της Aγίας Eιρήνης(!).

Επιπλέον στοιχεία για τον Κώστα ΜάνεσηΠεριοδικό Πάλκο” εδώ

Δισκογραφία Discogs εδώ