Ο Νίκος Ρέλλιας γεννήθηκε στη Γκούρα Κορινθίας το έτος 1892 από γονείς βοσκούς.
Το 1921 μεσουρανεί στην Αμερική η αοιδός Μαρία Παπαγκίκα με το συγκρότημά της. Γνωρίζεται με το Ν. Ρέλλια, που εκτός από το κλαρίνο είναι και άριστος και στο σαξόφωνο.
O Nίκος Pέλλιας είναι ένα κράμα από πολλά καλλιτεχνικά στοιχεία. Σε στιγμές ψυχικής ευφορίας ο ευαίσθητος καλλιτέχνης στιχουργεί, συνθέτει και εκτελεί διάφορα τραγούδια που υμνούν τη φύση και τον έρωτα.
Περισσότερα στο korinthia.net.gr
Είναι πασίγνωστο το εναρκτήριο σήμα της ΕΡΑ (Εθνικής Ραδιοφωνίας) που είναι κάποια παραλλαγή του βουκολικού τραγουδιού «Tσοπανάκος ήμουνα, προβατάκια φύλαγα».
H Ραδιοφωνία που βρισκόταν στα αρχικά της στάδια έπρεπε να αποκτήσει σήμα αναγνωρίσεως στη Ελλάδα αλλά και στον έξω κόσμο. Η επιτροπή που συστήθηκε για τον σκοπό αυτό είχε και τον Ν. Ρέλλια σαν μέλος της. Εξέτασαν διάφορες παραλλαγές δημοτικών τραγουδιών. Μεταξύ αυτών ήταν και το τραγούδι «ένα καράβι από τη Χίο» που τελικά απορρίφτηκε. Τότε ανάλαβε ο Ρέλλιας τη προτροπή του ιδίου του Μεταξά που τον κάλεσε και του είπε: «θέλω ένα σήμα που να θυμίζει Ελλάδα». Τότε του ήρθε ανάμεσα σε πολλά άλλα και το βουκολικό «τσοπανάκος ήμουνα, προβατάκια φύλαγα…». Ο σκοπός άρεσε στην επιτροπή που το προέκρινε. Πήγε λοιπόν στο Μοναστηράκι ο Ρέλλιας και αγόρασε τροκάνια και κουδουνάκια και αποφάσισαν να το παίξουν με φλάουτο. Το φλάουτο έπαιξε ο Μάγγος και το πιάνο ο Παπαδόπουλος.
Δισκογραφία Discogs εδώ
Στις 25 Μαρτίου 1938, στις 10:28 μ.μ., η φράση “Εδώ είναι η Αθήνα” ακούστηκε για πρώτη φορά στον αέρα από το κρατικό ραδιόφωνο. Πριν από τον εκφωνητή, ακούστηκε για πρώτη φορά το σήμα του “Τσοπανάκου”.
Έτσι έμεινε το σήμα του εθνικού ραδιοφωνικού σταθμού σαν σύμβολο της πατρίδας για όλους τους Έλληνες της υφηλίου. Με αυτό το σήμα το αγγλικό BBC άρχιζε την μετάδοση των ειδήσεων στην Ελληνική γλώσσα στις φοβερές ώρες του Παγκοσμίου πολέμου.
Σήμερα το σήμα ακούγεται μόνο σε περιορισμένες στιγμές της Eθνικής Pαδιοφωνίας κατά την έναρξη και τη λήξη του προγράμματος.