Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ (Πειραιάς, 29 Αυγούστου 1934 – Κρανίδι Αργολίδας, 8 Αυγούστου 2004) ήταν δημοφιλής ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες που σημάδεψαν τη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου.
Ο πρώτος του ρόλος ήταν στο Γλάρο του Τσέχωφ και ακολούθησε ο ρόλος του Πολύδωρου στην Εκάβη του Ευριπίδη το 1955. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και από το 1962 συγκρότησε δικό του θίασο στο ελεύθερο θέατρο.
Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ
Ο Παπαμιχαήλ εκτός από ηθοποιός ωστόσο είχε και μια εξαιρετική λαϊκή φωνή. Με την Αλίκη Βουγιουκλάκη υπήρξαν ένα λαμπερό δίδυμο στο θέατρο και στον κινηματογράφο, αλλά μαζί υπήρξαν εξίσου λαμπροί και στο τραγούδι. Τον Παπαμιχαήλ τον έσπρωξε ιδιαίτερα ο Ζαμπέτας, εκτιμώντας ότι λόγω της επιβλητικής “λαϊκής” παρουσίας του, θα μπορούσε να “δώσει” και τραγούδι στον κόσμο. Κι έτσι έγινε…
Στις ταινίες που πρωταγωνίστησε υπήρξε πολλές φορές και ο live τραγουδιστής, έχει πει μάλιστα σε πρώτη εκτέλεση σημαντικά τραγούδια, όπως η “Τζαμάικα” του Λοίζου ή το πολυαγαπημένο “Μάτια Βουρκωμένα” των Γκάτσου και Ξαρχάκου. Κι έτσι τα τραγούδια που είπε, κυκλοφόρησαν κατά κύριο σε μικρά δισκάκια ή soundtracks. Αργότερα προστέθηκαν και οι συλλογές δίσκων με κινηματογραφικά τραγούδια.
Το 1997 ηχογράφησε στην FM RECORDS τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με καινούρια -τότε- τραγούδια του Χρήστου Παπαδόπουλου και μια επανεκτέλεση του Βοριάς είν’ η αγάπη σου του Γιώργου Ζαμπέτα και Δημήτρη Χριστοδούλου.
Δισκογραφία Discogs εδώ