Ο Γιάννης Καλατζής (Θεσσαλονίκη, 29 Απριλίου 1938 – Αθήνα, 13 Ιουλίου 2017) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’70.
Η πρώτη του επαφή με τη μουσική ήταν το συγκρότημα «Τρίο Μορένο», μαζί με τους Αλέκο Πάντα και Φραγκίσκο Δακρότση. Τουλάχιστον αυτοί αναφέρονται στο οπισθόφυλλο του δίσκου που έβγαλαν στην Αμερική κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’60, εννοώντας πως για το «Τρίο Μορένο» έχει καταγραφεί κι άλλη σύνθεση, που έγινε με την προτροπή του Τώνη Μαρούδα. Το 1962 εμφανίσθηκαν με το Νίκο Σταυρίδη και τον Μίμη Φωτόπουλο, να τραγουδούν τη σύνθεση του Γιώργου Κατσαρού «Ο Γρηγόρης κι ο Σταμάτης» στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία.
Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ
Καριέρα λαϊκού τραγουδιστή κάνει με τον Γιώργο Μητσάκη, έβγαλε μάλιστα δυο 45άρια το 1967 μαζί με τον συνθέτη, όμως το πρώτο τραγούδι που τον έκανε γνωστό κυκλοφόρησε το 1968 και ήταν το «Πού’ σαι καημένε Περικλή».
Η πολύ μεγάλη επιτυχία που τον καθιέρωσε, ήταν το 1968 τα «Χρυσά κλειδιά» των Θόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου. Μέσα στο 1968 έρχεται και η συνεργασία του με τον Μάνο Λοΐζο και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, και η συμμετοχή του στον δίσκο «Σταθμός», με τραγούδια όπως το «Δελφίνι δελφινάκι» ή το «Παλιό ρολόι». Ο «Σταθμός» ήταν ο παρθενικός δίσκος που εξέδωσε η νεοσύστατη τότε MINOS και ο αμέσως επόμενος ήταν ο πρώτος προσωπικός μεγάλος δίσκος του Γιάννη Καλατζή, με τίτλο το όνομά του και πάλι το 1968. Ο δίσκος ανοίγει με τα «Χρυσά κλειδιά».
Δισκογραφία Discogs εδώ
Εκτενές αφιέρωμα στον Γιάννη Καλατζή υπάρχει και στο mousikogramma.gr (από τον Κώστα Προβατά).