Έρχεται στη ζωή ο ποιητής και δραματουργός Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (1898)

Ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (5 Ιουνίου 1898 – 19 Αυγούστου 1936) ήταν Ισπανός ποιητής, δραματουργός και σκηνοθέτης θεάτρου.

Ο Γκαρθία Λόρκα γνώρισε διεθνή αναγνώριση ως εμβληματικό μέλος της Γενιάς του ’27 , μιας ομάδας που αποτελούνταν κυρίως από ποιητές που εισήγαγαν τις αρχές των ευρωπαϊκών κινημάτων (όπως ο συμβολισμός , ο φουτουρισμός και ο σουρεαλισμός ) στην ισπανική λογοτεχνία.

Ο Γκαρθία Λόρκα δολοφονήθηκε από εθνικιστικές δυνάμεις στην αρχή του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου . Τα λείψανά του δεν έχουν βρεθεί ποτέ και το κίνητρο παραμένει υπό αμφισβήτηση. Κάποιοι θεωρούν ότι έγινε στόχος επειδή ήταν ομοφυλόφιλος , σοσιαλιστής ή και τα δύο, ενώ άλλοι θεωρούν μια προσωπική διαμάχη ως την πιο πιθανή αιτία.

Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ

Η πρώτη «συνάντηση» του Λόρκα με τους Έλληνες συνθέτες πραγματοποιείται το 1948, με αφορμή την παράσταση του «Ματωμένου γάμου» από το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Ο μόλις 23 ετών Μάνος Χατζιδάκις, γράφει τη μουσική και μελοποιεί πέντε τραγούδια σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου. Το έργο παρέμεινε ανέκδοτο μέχρι το 1965, όταν εκδόθηκε με ερμηνευτή τον Λάκη Παππά.

Όμως ήταν δικό του και το “Τραγούδι του δρόμου”, που αποτέλεσε την αφετηρία στη δισκογραφία για τον Μάνο Λοίζο και πρωτοηχογραφήθηκε το 1962 σε δίσκο 45 στροφών με τη φωνή του Γιώργου Μούτσιου και ηχογραφήθηκε ξανά με ερμηνεία του συνθέτη στα «Τραγούδια του δρόμου». Τους στίχους ανακαλύπτει ο Λοΐζος στην «Επιθεώρηση Τέχνης», το ιστορικό περιοδικό της Αριστεράς.

Περισσότερα για τα ποιήματα που μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες στα mousikaproastia.gr , σε μια δημοσίευση που είναι αναπαραγωγή από το περιοδικό “Δίφωνο” (τ. 166, Δεκέμβριος 2009).

Το 1931, ο Federico ηχογραφεί μαζί με τον Encarnación López το “La Argentinita”, πέντε δίσκους γραμμοφώνου των 78 στροφών που περιείχαν ένα τραγούδι σε κάθε πρόσωπο, το οποίο δίνει συνολικά δέκα τραγούδια: “Zorongo Gitano”, “Los Cuatro Muleros”, “Anda Jaleo”, “En El Caféss” “Lossé” Monleón», «Los Pelegrinitos», «Nana de Sevilla», «Sevillanas del siglo XVIII» και «Las Morillas de Jaén».
Ο «Argentinita» έβαλε τη φωνή, το zapateado και τις καστανέτες και ο Federico το συνοδεύει στο πιάνο. Μόνο σε ένα από αυτά, το Anda jaleo, ακούγεται ορχηστρική συνοδεία. Η επιτυχία αυτών των ηχογραφήσεων που έγιναν από την δισκογραφική εταιρεία “La Voz de su Amo” ήταν άμεση και έκτοτε αυτά τα τραγούδια αποτελούν βασικά έργα του παραδοσιακού τραγουδιού.

Δισκογραφία Discogs εδώ