Ο Μιχάλης Χαλκιόπουλος (Ιωάννινα, 30 Αυγούστου 1943 – Αθήνα, 2 Αυγούστου 2026) ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Λάκης Χαλκιάς, ήταν τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός.
Περισσότερα Βικιπαίδεια εδώ
Εκτενές βιογραφικό επίσης στην in.gr
Βιογραφικά στοιχεία στη σελίδα που έφτιαξαν οι “Φίλοι του Λάκη Χαλκιά” lakischalkias.com
Ήταν γιος του κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά και της Μαρίκας Χαλκιά και προερχόταν από μουσική οικογένεια. Έπαιζε πέντε μουσικά όργανα (κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι και ασχολήθηκε με το τραγούδι από την ηλικία των επτά ετών.
Μπορεί να ξεκίνησε πολύ νέος, κάπου στα 18 να ηχογραφεί αλλά το μέλλον έφερε τον Λάκη Χαλκιά να ερμηνεύει ορισμένα από τα μνημελιωδη τραγούδια ή άλμπουμ της ελληνικής δισκογραφίας. Η συνεργασία με τον Γιάννη Μαρκόπουλο γεννά δισκογραφικά μνημεία. Ο Στρατής Θαλασσινός σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, η Θητεία σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, ο Θεσσαλικός Κύκλος του Κώστα Βίρβου και, πάνω απ’ όλα, οι ιστορικοί Μετανάστες σε στίχους Γιώργου Σκούρτη του 1974 ανατριχιάζουν.
Το 1977, η συμμετοχή του στο μνημειώδες έργο Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Διονυσίου Σολωμού, σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και δίπλα στον Νίκο Ξυλούρη και την Ειρήνη Παπά, τοποθετεί τον Λάκη Χαλκιά οριστικά στο πάνθεον της ελληνικής μουσικής δημιουργίας.
Δισκογραφία Discogs εδώ