Το “E depois do adeus“ (αγγλικά: “And After the Farewell” ) είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από τον Πορτογάλο τραγουδιστή Paulo de Carvalho, σε μουσική σύνθεση του José Calvário και στίχους του José Niza. Εκπροσώπησε την Πορτογαλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1974, που πραγματοποιήθηκε στο Μπράιτον (6/4/1974), έχοντας προηγουμένως κερδίσει το Grande Prémio TV da Canção Portuguesa εκείνης της χρονιάς.
Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 3 βαθμούς, καταλαμβάνοντας τη δέκατη τέταρτη θέση – ισοβαθμώντας με την Ελβετία, τη Νορβηγία και τη Γερμανία – σε ένα σύνολο 17 συμμετεχόντων. Σε αυτούς ήταν και η Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή με την Μαρινέλλα και το “Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου”, των Κατσαρού-Πυθαγόρα.
Ωστόσο αυτό το τραγούδι που μεταδόθηκε στις 24 Απριλίου 1974 στις 10:55 μ.μ. στον ραδιοφωνικό σταθμό Emissores Associados de Lisboa, ήταν ένα από τα δύο μυστικά σήματα που ειδοποίησαν τους επαναστάτες καπετάνιους και στρατιώτες να ξεκινήσουν την Επανάσταση των Γαρυφάλλων..
Παρά τη μέτρια θέση στη Eurovision, το τραγούδι απέκτησε μεγάλη φήμη ως ένα από τα δύο σήματα για την έναρξη της Επανάστασης των Γαρυφάλλων στην Πορτογαλία ενάντια στο καθεστώς Estado Novo υπό τον Américo Tomás και τον Marcello Caetano – το άλλο ήταν το δημοτικό τραγούδι “Grândola, Vila Morena“ του Zeca Afonso , το οποίο ήταν το σήμα για την ανακοίνωση ότι οι στρατηγικοί ηγέτες της χώρας είχαν αναλάβει τον έλεγχο των πραξικοπηματιών.
Οι ιστορίες του διαγωνισμού τείνουν να υιοθετούν μια αστεία άποψη για αυτό το γεγονός. Στο βιβλίο του “Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision: Η Επίσημη Ιστορία” , ο συγγραφέας John Kennedy O’Connor, για παράδειγμα, τον περιγράφει ως “τη μόνη συμμετοχή της Eurovision που πραγματικά ξεκίνησε μια επανάσταση”, ενώ ο Des Mangan υποστηρίζει ότι άλλες πορτογαλικές συμμετοχές (αναφέρει το “Se eu te pudesse abraçar” του 1998 ) δεν θα ήταν πιθανό να εμπνεύσουν πραξικοπήματα.